Chip News

Na razie jedynym dostawcą kablówki mającym w ofercie VOD jest firma Multimedia. Usługa jest dostępna w kilkunastu miastach. W stałej ofercie znajduje się kilkaset filmów (przeważnie są to starsze pozycje), a wypożyczanie niektórych jest nawet darmowe. Za nowsze i bardziej popularne pozycje trzeba płacić po kilka złotych. Opłatę dopisuje się do rachunku miesięcznego. Z naszych informacji wynika, że podobne usługi zamierzają wprowadzić do oferty także inni operatorzy kablowi. W 2009 roku na pewno zrobi to Vectra, która na razie testuje odpowiednią infrastrukturę techniczną. Usługi VOD ma wprowadzić do oferty także UPC (w 2009 roku) oraz Aster City (pod koniec 2008 roku).

Od 2007 roku usługi VOD oferuje także Telekomunikacja Polska – w ramach multipakietu tp. Obecnie w jej ofercie znajduje się około 1500 filmów. Aby móc korzystać z usługi, nie wystarczy być abonentem neostrady, trzeba jeszcze posiadać urządzenie livebox tp. Opłatę za obejrzenie wybranego filmu dostawca ściąga ze specjalnego konta, które doładujemy za pomocą karty zdrapki lub dzwoniąc pod specjalny numer (chodzi o droższe niż standardowe połączenie typu audiotele). W ofercie wirtualnej wypożyczalni TP oprócz filmów (w cenach od 1 do 12 zł) znajdą się także programy sportowe, muzyczne i programy dla dzieci. Wybraną pozycję można oglądać przez 24 godziny od zamówienia. Warto jednak podkreślić, że choć filmy dostarczane są przez łącze internetowe, to dekoder ma wyjście do podłączenia telewizora, a nie komputera.

Podobną usługę wprowadza Netia, oferując abonentom możliwość oglądania wybranego filmu przez 24 godziny. W wyborze tytułu pomagają informacje oraz zwiastuny, natomiast opłata za zamówiony film, wynosząca w zależności od tytułu 6 albo 8 zł, doliczana jest do miesięcznej faktury.

Wypożyczalnie internetowe

Filmy można pobierać także z wyspecjalizowanych serwisów internetowych. Pierwsza tego typu usługę wprowadziła Telewizja Polska. W tym przypadku można oglądać wybrane odcinki seriali (również przedpremierowe) lub mecze Ligi Mistrzów. Wystarczy mieć komputer oraz łącze o przepustowości minimum 500 kb/s. Opłata licencyjna uiszczana jest z góry i wynosi od 1 zł za wybrane odcinki seriali oraz mecze, skróty i magazyny Ligi Mistrzów. Płacąc 75 zł miesięcznego abonamentu mamy nieograniczony dostęp do materiałów. Seriale oraz mecze można oglądać w ciągu 2 tygodni nieograniczoną liczbę razy za pośrednic-twem strony (po uprzednim zarejestrowaniu się) lub po ściągnięciu na dysk twardy (materiały zabezpieczone są przed kopiowaniem).

Podobne usługi pojawiają się w ofertach mniejszych (często bardzo specjalistycznych) dostawców treści internetowych. Jednym z nich jest uruchomiony kilka miesięcy temu portal www.polskaszkolafilmowa.pl. Kupiony film przesyłany jest na nasz dysk twardy – wówczas możemy go oglądać przez 72 godziny. Opłata licencyjna w wysokości 5 zł musi zostać uiszczona z góry. W ofercie serwisu znajduje się na razie tylko 10 polskich produkcji. Innym przykładem wariacji na temat VOD jest serwis Cineman (www.kino.cineman.pl). Oferuje on równocześnie pięć różnych filmów w wirtualnych salach kinowych (oferta jest zmieniana). Po opłaceniu za pomocą SMS-a lub systemu e-płatności wirtualnego biletu w cenie od 3,66 zł zyskujemy 24-godzinny dostęp do wybranej sali i możemy obejrzeć film nawet kilka razy. Połączeniem kina internetowego i wirtualnej wypożyczalni jest serwis iplex.pl. W ofercie ma prawie 100 pozycji, ale głównie starszych. Cena zależy od filmu i wynosi 4–9 zł.

Trzy warianty VOD

VOD
Używając terminu „Video-on-Demand”, mamy na myśli najczęściej tak zwany rzeczywisty VOD, który polega na tym, że dostawca usługi – na żywo, o określonej przez nas porze – przesyła do naszego odbiornika zamówiony film czy program. Magazyn materiałów wideo znajduje się u operatora, a opłaty (jeśli jakieś są – część usługodawców udostępnia abonentom filmy za darmo) są doliczane do miesięcznego rachunku. Do każdego filmu możemy wrócić, bo oferta jest tylko rozszerzana, nic z niej nie znika.

Push VOD
Odmiana VOD wybierana najczęściej przez nadawców satelitarnych, którzy w odróżnieniu od kablowych konkurentów muszą się bardzo liczyć z przepustowością łączy. W tym systemie rolę magazynu pełni umieszczone u użytkownika urządzenie PVR, na które operator automatycznie wgrywa aktualnie udostępniane materiały. Liczba oferowanych filmów jest więc ograniczona pojemnością dysku twardego w PVR, a po każdym uaktualnieniu oferty tracimy dostęp do poprzednich materiałów.

nVOD (near VOD)
Near VOD, czyli „prawie VOD” to symulowanie funkcji wideo na żądanie za pomocą klasycznych technologii TV. Operator transmituje ten sam film na wielu kanałach jednocześnie, na każdym rozpoczynając emisję o 10–15 minut później. Dzięki temu odbiorca może rozpocząć oglądanie materiału od początku niemal w dowolnym momencie. Zastosowanie tej technologii wymaga bardzo dużej przepustowości łączy, na co mogą sobie pozwolić tylko najwięksi operatorzy.